Praktijkvoorbeelden: criminele kopers buiten de deur houden
09 februari 2012
bron: Aedes-Magazine 25-26/2011
|
Praktijkvoorbeelden bij het artikel Hoe houd je criminele kopers buiten de deur? |
De verkoop van sociale huurwoningen aan criminele kopers kan zeer kwalijke gevolgen voor de leefbaarheid hebben. Wat is het beleid van woningcorporaties Havensteder en Woonfriesland om dit te voorkomen?
Havensteder
Peter Maagdenberg, concerncontroller van Havensteder (50.000 woningen
in de stadsregio Rotterdam; ontstaan op 1 juli na de fusie tussen PWS Rotterdam
en Com.wonen): ‘Als PWS hebben we destijds panden tegen de transactiewaarde
verkocht, met renovatie door de koper als voorwaarde. Doel was een aantal rotte
kiezen uit wijken te trekken, door ander publiek te laten instromen. Dan wil je
natuurlijk wel dat er daadwerkelijk wordt gerenoveerd en dat er niet opnieuw
rotzooi ontstaat. Dus zit op dergelijke panden vaak een beding: niet
doorverkopen binnen zoveel jaar. Of bij doorverkoop deling van de winst.’
‘Daarnaast volgen we transacties via het Kadaster. We kijken bij aankoop vijf jaar terug, zodat we weten wat er met een pand is gebeurd. Na verkoop volgen we een woning nog vijf jaar. We zijn van plan om kandidaat-kopers te gaan screenen. Dat besteden we vermoedelijk uit aan een professionele partij, omdat het op dit moment niet zoveel zin heeft om een eigen afdeling op te tuigen. De realiteit is namelijk dat we praktisch niets verkopen.’
WoonFriesland
Henk Douma, bestuurssecretaris van WoonFriesland (20.000 woningen in
Friesland): ‘Wij hebben geen expliciet beleid om ongewenste kopers te weren. Wel
zitten er preventieve maatregelen in onze reguliere processen. Zo staat in het
koopcontract dat eigenbewoning verplicht is en verhuur verboden. Daarnaast
verkopen wij tegen de marktwaarde, wat het voor criminele partijen
onaantrekkelijk maakt om snel hun zaakjes te doen en met winst door te verkopen.
Als we met korting verkopen, doen we dat onder Koopgarant, een regeling die
helemaal met waarborgen is omkleed.’
‘Verkoop aan een foute partij is hier nauwelijks een risico. Als het zou gebeuren, denk ik dat we heel snel signalen krijgen uit de buurten en dorpen waarin onze woningen staan. Bij aankoop van grond of vastgoed maken we gebruik van kadastrale recherche: we bekijken voorafgaande transacties. Daar komen nooit gekke dingen uit, omdat we eigenlijk alleen van gemeenten kopen.’
